“ಮಾನವೀಯತೆಯೇ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ”

ಮಾನವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹುಡುಕುವುದು “ಒಳಿತಿನ ಬದುಕು”ವನ್ನು. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದನ್ನು ಜೀವನದ ಸಾಧನೆ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಯಾರಾದರೂ ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನೂ ಬದುಕಿನ ನೆಮ್ಮದಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಂಪತ್ತು, ಕೆಲವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಟುಂಬ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸು , ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜೀವನದ ಅಮೂಲ್ಯ ವರಗಳು. ಆದರೆ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಒಳಿತನ್ನು ಕೇವಲ ಹೊಂದುವುದಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು.ಈಗಿರುವ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವುದನ್ನು ಮರೆತು, ಇಲ್ಲದುದನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೋಲಿಕೆ, ಅಸಮಾಧಾನ, ಅತಿಯಾದ ನೀರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮಾನವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ. “ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಬೇಕು” ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಅಂತರಂಗದ ಯಾತ್ರೆಯ ಆರಂಭ.ಕನ್ನಡದ ಖ್ಯಾತ ಚಿಂತಕ ಡಿ.ವಿ. ಗುಂಡಪ್ಪ ಅವರ ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗದಲ್ಲಿನ“ಇರುವ ಭಾಗ್ಯವ ನೆನೆದು, ಬಾರೆನೆಂಬುದನು ಬಿಡು;ಹರುಷಕ್ಕಿದೇ ದಾರಿ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ”ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ಜೀವನದ ಮಹತ್ವದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಇಲ್ಲದುದಕ್ಕಾಗಿ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆಪಡದೆ ಬದುಕಿದಾಗಲೇ ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಈ ಪದ್ಯ ನೀಡುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಒಳಿತಿನ ಪಾಲಿದೆ.  

ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದು ದೊಡ್ಡ ಅವಕಾಶವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯೋದಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುವ ಕುಟುಂಬ, ಆಹಾರ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸು , ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಜೀವನದ ಅಮೂಲ್ಯ ವರಗಳೇ. ಆದರೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಾವು ಇವುಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವೆಂದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲದದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ದುಃಖಪಡುವಾಗ, ಇರುವುದರ ಮೌಲ್ಯ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.ಒಬ್ಬ ರೈತನನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವನ ಬಳಿ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿ ಇರದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನು ತನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆ ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಜೊತೆ ಊಟ ಮಾಡುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಇಲ್ಲದವರು ಅನೇಕರು.  

ಇದರಿಂದ ತಿಳಿಯುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಸೌಭಾಗ್ಯವು ಕೇವಲ ಹಣದಲ್ಲಿ ಅಳೆಯುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ; ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದನ್ನು “ನನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಪಾಲು” ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನೋಭಾವ ತುಂಬಾ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಈ ಚಿಂತನೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಮ್ಮ ಗಮನ ಇಲ್ಲದುದರಿಂದ ಇರುವುದರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಕೂಡ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಜ್ಞಾನ. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಎಣಿಸುತ್ತಾರೆ. “ನನಗೆ ಅದು ಇಲ್ಲ, ಇದು ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಿದ ಅನೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಜೀವನ ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಸಣ್ಣ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನೇ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬೀಜ ದೊಡ್ಡ ಮರವಾಗುವುದರಂತೆ, ಸಣ್ಣ ಅವಕಾಶವೂ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಫಲ ನೀಡಬಹುದು.ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾನವನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶ್ರೀಮಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಣವನ್ನೇ ಹಂಚಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನ, ಸಮಯ, ಪ್ರೀತಿ, ಸಹಾಯ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಇವುಗಳನ್ನೂ ಹಂಚಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಡುವುದು, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವುದು, ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿರುವವರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಯಾರಿಗಾದರೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವುದು. ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಅಮೂಲ್ಯ ರೂಪಗಳು.ಹಂಚಿದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ಒಂದು ಸಂಪತ್ತು ಎಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸು. ದೀಪದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ದೀಪ ಹಚ್ಚಿದರೂ ಮೊದಲ ದೀಪದ ಬೆಳಕು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಹಾಯವನ್ನು ಹಂಚಿದಷ್ಟು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾದದ್ದು ಇದೇ ಮನೋಭಾವ.ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ತನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹಂಚುತ್ತಾನೆ. ಅದರಿಂದ ಅವನ ಜ್ಞಾನ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅನೇಕ ಬದುಕುಗಳು ಬೆಳಗುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬ ವೈದ್ಯನು ತನ್ನ ಸೇವೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಜನರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬ ರೈತನು ಬೆಳೆ ಬೆಳೆದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅನ್ನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬ ಕಾರ್ಮಿಕ ತನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಒಳಿತನ್ನು ಯಾವುದೋ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡೇ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಆದರೆ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಸದಾ ದುರಾದೃಷ್ಟವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಇರುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.  

ಈ ಮನೋಭಾವ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ “ನನಗೆ ಏನು ಸಿಕ್ಕಿದೆ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಆಗ ಜೀವನದ ಅನೇಕ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.ಕೃತಜ್ಞತೆ ಎನ್ನುವುದು ಮನಸ್ಸಿನ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು. ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶಗಳಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುವುದು, ಸಮಾಜದ ಸಹಕಾರವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಇವುಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿನಮ್ರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮನಸ್ಸು ಇರುವವರು ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅನೇಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣವನ್ನೂ ಕಲಿಸಬೇಕು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಸಹಕಾರದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು, ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮಾನವೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು. ಸಮಾಜದ ಭವಿಷ್ಯ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಇತರರ ಜೀವನದ ಹೊಳಪನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಹಾದಿಯಿದೆ. ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಯಾಣ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚು ಸಮತೋಲನ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.ನಿಜವಾದ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಎಂದರೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡುವ ಬದುಕು. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಸತ್ಯವಾದ ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕುಟುಂಬ, ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಬಂದ ಗೌರವ, ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಹೃದಯ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ಅಮೂಲ್ಯ. ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜನರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅಲ್ಲ; ತಮಗೆ ದೊರೆತ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ತಾವು ಹಂಚಿದ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು.ಮಾನವ ಜೀವನ ಒಂದು ಯಾತ್ರೆ. ಈ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಏನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಏನು ಹಂಚಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹಂಚಿದ ಸಂತೋಷವೇ ಶಾಶ್ವತ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯ, ಒಂದು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ನಗು ಇವುಗಳು ಕೆಲವರ ಬದುಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು.ಅಂತರಂಗದ ಯಾತ್ರೆ ಎಂದರೆ ಹೊರ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಲ್ಲ; ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು. ಇತರರ ಒಳಿತಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದು. ಜೀವನವನ್ನು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ, ಇದೇ ಮಾನವೀಯತೆ.ನಾವು ನೀಡಿದಷ್ಟು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.  

ದ್ವೇಷ ಹಂಚಿದರೆ ದ್ವೇಷವೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಪ್ರೀತಿ ಹಂಚಿದರೆ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಬ್ಬರಿಗಾದರೂ ಬೆಳಕಾಗುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು. ಸಮಾಜದ ಬದಲಾವಣೆ ದೊಡ್ಡ ಘೋಷಣೆಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪತ್ತು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚು ಸಂವೇದನೆ. ಹೆಚ್ಚು ಅಧಿಕಾರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚು ಮಾನವೀಯತೆ. ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚು ಸಹಕಾರ. ಒಬ್ಬರ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ಬೆಳೆದಾಗ ಸಮಾಜ ಸುಂದರವಾಗುತ್ತದೆ.ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಸೌಭಾಗ್ಯವೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಈ ಮನೋಭಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಬೆಳಕು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹಂಚಿದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಂಪತ್ತು ಹಣವಲ್ಲ; ಅದು ಮಾನವೀಯತೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆ.ಮಾನವನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಈ ಸಣ್ಣ ಯಾತ್ರೆಯೇ, ಒಂದು ದಿನ ಸಮಾಜವನ್ನು ಉತ್ತಮ ದಾರಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮಹಾ ಚಳವಳಿಯಾಗಬಹುದು.                     

ರುದ್ರಗೌಡ ಚ ಪಾಟೀಲ                      

ಸುತಗಟ್ಟಿ, ಬೆಳಗಾವಿ.