ಅವನು ಎನ್ನುವವನೊಬ್ಬನ ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ...!
ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಬಾಳ ಬಂಡಿಯ ಜೋಡೆತ್ತುಗಳು. ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಲ್ಲ. ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಪೂರಕವಾದವು. ಪೂರಕವಾದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ನೀನು ಕಡಿಮೆ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಣ್ಣು ಸೂಕ್ಷ್ಮಮತಿಯಾಗಿ, ಸಹನಾ ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ, ನೆಲ, ಜಲಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಗಂಡು! ಗಂಡು ಎನ್ನುವ ಪಾತ್ರವೊಂದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜಗತ್ತು ಕಾಲಿಯಾಗಿ ಬಿಡುತಿತ್ತು ಎನ್ನುವದು ಸತ್ಯ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಜೀ"ಯು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಗಂಡು ಎನ್ನುವ ಜೀವ ಇರಲೇ ಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಒಂದು "ಶ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯಬೇಕಾದರೆ ಸಕಲ ಪ್ರಾಣಿ ಜಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಎರಡು ಶ್ರೇಷ್ಟವೇ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಶುಕ್ರವಾರ "ಶ್ವ ಪುರುಷರ ದಿನ. ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಮನೆಗೆ ಗಂಡು ಜೀವ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅಣ್ಣನಾಗಿ, ತಮ್ಮನಾಗಿ, ಅಪ್ಪನಾಗಿ, ಗಂಡನಾಗಿ ಗೆಳೆಯನಾಗಿ "ಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತನ್ನದೊಂದು ಬಂಧವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜವಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಡೆಯುತ್ತಿರುತಾನೆ. ಕೇವಲ ಇದೊಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಅವನ ದಿನವಲ್ಲ. ಒಂದೊಂದು ಕುಟುಂಬವೂ ಅವನ ಆಶ್ರಯ"ಲ್ಲದೇ ದಿನ ದೂಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಕುಡುಕನಾಗಿದ್ದರೂ ಆತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಹೊಡೆಯುವ ಗಂಡನಾಗಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಣ್ಣ ಕೆಟ್ಟ ನುಡಿ ಬಂದರೂ ತಿರುಗಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ತಮ್ಮನೊಬ್ಬ ಕಾಲು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದರೂ ಅಣ್ಣ ಓಡಿ ಬಂದು ಗಾಯವನ್ನು ಒರೆಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನದೊಂದು ಆ ರಕ್ಷಣೆಯು ಪ್ರತೀ ಕಷ್ಟದಲ್ಲೂ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಅವನೊಬ್ಬ ಒರಟ, ಭಾವನೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಅರ್ಥವಾಗಲಾರದು. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕಾಳಜಿ ತೋರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಡುಕುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ಜಡ್ಡು ಮನಸ್ಸಿನವ. ಕೋಪವು ಹೆಚ್ಚು. ಅದೆಂಥದ್ದೆ ಸಾಧು ಮನುಷ್ಯ ಎಂದರೂ ತಾಳ್ಮೆ ಎನ್ನುವುದು ಕಡಿಮೆಯೇ. ಈ ಯೋಚನೆಗಳು ನಮ್ಮೆದುರು ಬಂದಿರುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿನ ಸಮತೋಲನ ಏನೆಂದು ಒಂದಷ್ಟು ಗಮನಿಸಿ. ವಾಯುದೇವ, ಸೂರ್ಯದೇವ, ಚಂದ್ರದೇವ, ಅಗ್ನಿದೇವ "ಗೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಾಗಿವೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಭೂ"ುಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅನ್ಯಗ್ರಹಗಳಂತೆ ಭೂ"ುಯು ಬಂಜರುವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಭೂತಾುಯು ಜಲ, ವನ, ಹಸಿರು ಸಮೃದ್ಧಿುಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಲು ಈ ಪುರುಷ ದೇವತೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಅವಶ್ಯಕ. ಗಾಳಿ ಜೋರಾದರೆ ಬಿರುಗಾಳಿ, ಕಿಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚು, ಸೂರ್ಯನ ತಾಪ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮ. ಆದರೆ ಅವುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗದಂತೆ ಭೂತಾುಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಪೌರುಷವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೂರ್ಯ ಸುಡಲಾರ. ಜೀವಜಂತುಗಳ ಆರೈಕೆಗೆ ಬೆಳಕಿಗೆ ಅವನು ತನ್ನನ್ನು "ುಸಲಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಗಾಳಿ ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಎತ್ತೊಯ್ಯಲಾರ. ವಾತಾವರಣವನ್ನು ತಂಪಾಗಿರಿಸಿ ಉಸಿರಾಟ"ಟ್ಟು ಜೀವವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇವರೆಲ್ಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ಉಪಟಳ ಆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಿಡಿದು ನಿಂತು ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯೆಂಬ ಹೆಣ್ಣಿನ ರಕ್ಷಣೆ "ಗೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಇನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಾದ ನಾವು ಹೆಣ್ಣೆ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಅವನಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆ ಇದೆ. ಮೃದುವಾದ ಭಾವನೆಗಳಿವೆ. ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿದೆ, ರಸಿಕತೆ ಇದೆ. ದುಃಖದ ಕೆರೆಯೇ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಷ್ಟವನ್ನೇ ಹೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ತನ್ನವರನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ನೋವು, ಸಂಕಟ, ದುಃಖ ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನ ಪಾಲು. ಸುಖ ಸಂತೋಷ ನೆಮ್ಮದಿ ಎಲ್ಲವೂ ತಾು, ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ದುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹತಾಷೆಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಸೆಡವು ಬರಬಹುದು, ಒಂದೇಟು ಹೊಡೆಯಲೂಬಹುದು ಆದರೆ ಅದರ "ಂದಿನ ಉದ್ದೇಶ ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದಲ್ಲ. ದಂಡಿಸುವುದಲ್ಲ.
ಪುರುಷನಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿದೆ. ನೀನೆಂಥ ಮನುಷ್ಯ ಕಣಯ್ಯ ನನ್ನ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರದವನು ಎಂದು ಸರಾಗವಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಅವನದೇ ಆದ ಭಾವನೆ ಇದೇ ಅನ್ನುವುದನ್ನೇ ನಾವು ಮರೆತರೆ ಹೇಗೆ? ಅವನ ಭಾವನೆಗೆ ನಾವು ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆಯೇ ಎನ್ನುವದು ಕೂಡ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ದುಡಿದು ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಗಂಡಿಗೆ ಹತ್ತು ನಿ"ುಷ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಇದೆಯೇ! ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೋ, ಸಿಲೆಂಡರ್ ಗ್ಯಾಸ್ ಖರ್ಚಾಗಿದೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಡಿ, ರೇಶನ್ ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ ತಂದು ಬಿಡಿ "ಗೆ ಒಂದೊಲ್ಲೊಂದು ಕೆಲಸ ಹೆಗಲಿಗೆ ಬೀಳತ್ತದೆ. ಅದು ಸಹಜ. ಜೀವನ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಹೋರಾಡಲೇ ಬೇಕು. ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಅವನು ಕಡಿಮೆ ಎನ್ನುವದು ಮಾತ್ರ ಸಲ್ಲದು.
ಹಳ್ಳಿಯ ಬಸ್ಸುಗಳು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿಯ ಡ್ರೈವರ್ ಕಂಡೆಕ್ಟರ್ ಬಸ್ಸಿನೊಳಗಿದ್ದ ಒಂಟಿ ಮ"ಳೆಯನ್ನು ಅವಳ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವ ಜವಬ್ದಾರಿ ಹೋರುತ್ತಾರೆ. ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಯ ರಿಪೇರಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಸ್ಕೂಟಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಡು ಬಿದ್ದಿರುತ್ತದೆ ಅದನ್ನು ಓಡಿ ಹೋಗಿ ತೆಗೆದು ಆ ಸ್ಕೂಟಿ ಹೋಗಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಬಸುರಿ ಹೆಂಗಸು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವರಾಂಡದಲ್ಲಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ನೀರು ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಹಲುಬುವಾಗ ಯಾವನೋ ಒಬ್ಬ ತನ್ನ ಬಾಟಲ್ ನೀರು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬರುವವರಾ‍್ಯರು ಸಂಬಂಧಿಗಳಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಅಂತಃಕರಣ"ದೆ. ತೊಂದರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರಿಗೆ "ುಡಿಯುವ ಹೃದಯ"ದೆ. ತನ್ನಿಂದ ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ದುಡಿದು ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನವರನ್ನು ಚೆಂದವಾಗಿರಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಂಬಲ"ದೆ. ಆ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ನಾವು ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪುರುಷ ಭಾವನೆಗೆ ಕುಗ್ಗಲಾರ. ಅಳಲಾರ, ಸೋತು ನಿಲ್ಲಲಾರ. ಓಡುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತನಗೇನು ಆಗಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ. ಕಷ್ಟ ತನ್ನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸುಖ ಸುತ್ತಲಿನವರಿಗೆ ಹಂಚುತ್ತಾನೆ. ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿ ನಯಾಪೈಸೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮಗಳು ಕೇಳುವ ಕಾಲೇಜ್ ಫೀ ಒದಗಿಸುವ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದರೆ ಅವನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೆ!
ದಣಿದು ಬಂದಾಗ ಮಮತೆ ತೋರಿ ಸೌಖ್ಯ "ಚಾರಿಸುವ ತಾು, ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ನಗುವ ಚೆಲ್ಲುವ ಮಡದಿ, ಅಪ್ಪ ಎಂದು ಮುದ್ದುಗರೆವ ಮಕ್ಕಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವನು ಬಯಸುವುದು. ಅವನು ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲ ತನ್ನವರಿಗಾಗಿ, ತಾನು ಮಾತ್ರ ಅವರೆಲ್ಲರ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಮಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪುರುಷನು ಒರಟನಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅವನೊಬ್ಬ ಮೃಧುಸ್ವಭಾ". ಕೆಲವು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದರೆ ಪುರುಷನ ಬದುಕು ನಿಜವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲ.
ಅಯ್ಯೋ ಯಾವಾಗೂ ಇಷ್ಟೇ, ಹೇಳಿದ್ದೊಂದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿಗಿಂತ, "ಂದೆ ನಮಗಾಗಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ, ಈ ಬಾರಿ ಏನೋ "ಗಾಗಿದೆ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿದೆಯಲ್ಲ ಅವನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ, ಶಕ್ತಿ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಪುರುಷ ತನ್ನವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ದೇವರಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಅಪ್ಪ, ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮ, ಸ್ನೇ"ತನಾಗಿ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವ ಪುರುಷ ಸಂಕುಲ ಸದಾ ಸುಖಿಯಾಗಿರಲಿ. ಅವರೊಟ್ಟಿನ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಹಸನಾಗಿರಲಿ.
