ಸುದ್ದಿಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಪೈ, UPI ವಹಿವಾಟುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ.70ರಷ್ಟು ವ್ಯವಹಾರದಿಂದ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ (B2B) ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ (P2P) ನಡೆಯುವ ಪಾವತಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇವುಗಳಿಗೆ MDR ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ತರಕಾರಿ, ಹಣ್ಣು ಹಾಗೂ ಇಂಧನ ಖರೀದಿಯಂತಹ ಬಹುತೇಕ ಸಣ್ಣ ಮೊತ್ತದ ಚಿಲ್ಲರೆ ವಹಿವಾಟುಗಳೂ ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ ಶುಲ್ಕದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿಸಿದರು.

MDR ಅನ್ನು ತೆರಿಗೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಇದು ಪಾವತಿ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಶುಲ್ಕವಾಗಿದ್ದು, ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪಾವತಿ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಪಾವತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪೈ ಹೇಳಿದರು. ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ವಹಿವಾಟುಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ ಅವರು, ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಪಾವತಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶೇ.2ರಷ್ಟು ಶುಲ್ಕ ಪಾವತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ UPIಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ ಶುಲ್ಕ ಸುಮಾರು 40 ಬೇಸಿಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್‌ಗಳಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ UPI ವಹಿವಾಟುಗಳು ಬಹುತೇಕ ಉಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಾವತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಹಾಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು, ಪಾವತಿ ಕಂಪನಿಗಳು ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಎಂದು ಪೈ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು.

ಮುಂದಿನ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ UPI ವಹಿವಾಟುಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸುಮಾರು 24 ಬಿಲಿಯನ್‌ನಿಂದ 50 ಬಿಲಿಯನ್‌ಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದ್ದು, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಹೂಡಿಕೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ರಿಯಲ್‌ಟೈಮ್ ಪಾವತಿಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಹಾಗೂ ವಹಿವಾಟು ವಿಫಲವಾಗುವ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಉನ್ನತೀಕರಿಸಬೇಕಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಾವತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ವೆಚ್ಚದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಭರಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಠೇವಣಿದಾರರ ಮೇಲೆ ಬೀಳಬಾರದು ಎಂದು ಪೈ ಹೇಳಿದರು.

“ಶೇ.96ರಷ್ಟು ಪಾವತಿಗಳಿಗೆ ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗ, ಇದಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಟೀಕೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಭಾರತದ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಾವತಿ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ MDR ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ವೆಚ್ಚವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪೈ ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು.